«سیلیکون‌ولی» تامین‌کننده تسلیحات آمریکا؛ استارلینک در خدمت ارتش

به گزارش خبرنگار مهر، جنگ آینده در کارخانه‌های تسلیحاتی کلاسیک آغاز نمی‌شود و نقطه آغاز آن در مراکز داده، مدل‌های زبانی، ماهواره‌های مدار پایین، عینک‌های واقعیت افزوده و سامانه‌هایی قرار گرفته است که میان حسگر، انسان و سلاح پیوند زنده برقرار می‌کنند. مجموعه همکاری‌های اخیر میان اندوریل، اوپن‌ای‌آی، متا، مایکروسافت، پالانتیر، آنتروپیک، اسپیس‌ایکس و پنتاگون نشان می‌دهد که مرز تاریخی میان صنعت فناوری و صنعت دفاعی آمریکا وارد مرحله‌ای تازه شده است. شرکت فناوری دیگر فقط تأمین‌کننده ابزار کمکی بر از حسگر تا فهم، از فهم تا تصمیم و از تصمیم تا اقدام امتداد پیدا می‌کند.

ویژگی اصلی این اکوسیستم، نرم‌افزاری شدن قدرت نظامی است. کارشناسان معتقدند که برتری آینده فقط در انباشت سلاح خلاصه نمی‌شود و در سرعت ادراک، شتاب تصمیم، اتصال شبکه‌ها و توان پردازش داده شکل می‌گیرد. شرکت‌های فناوری دقیقاً در همین نقاط اتصال مستقر شده‌اند. آن‌ها الزاماً همه سلاح را نمی‌سازند، اما «هوش»، «رابط»، «شبکه» و «شتاب تصمیم» را عملیات نظامی تأمین می‌کنند.

در نهایت، به نظر می‌رسد که نتیجه این روند، ظهور نسلی از جنگ است که میدان نبرد آن پیش از شلیک، درون شبکه‌های داده، مدل‌های هوش مصنوعی و سامانه‌های نرم‌افزاری ساخته می‌شود.