آقاسی با ظاهری درویشمسلک و لحنی حماسی، حصار محافل ادبی را شکست و شعر مذهبی را با زبانی ساده اما استوار، میان تودههای مردم برد. او مفاهیم عمیق شیعی و آرمانهای اجتماعی را با کلمات گره زد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روزنامه آگاه، نوشتار پیشرو، به مناسبت بیست و یکمین سالگرد درگذشت این شاعر دلسوخته، نگاهی است به زیست، اندیشه و میراث ادبی مردی که به واسطه شاگردی در مکتب بزرگان و پیوند با اصالتهای مکتب اهلبیت(ع)، به یکی از محبوبترین شاعران آیینی دهههای ۶۰ و ۷۰ خورشیدی بدل شد.
تصویر او در ذهن بسیاری از ما هنوز زنده و شفاف است؛ مردی با موها و محاسنی بلند، چفیهای بر دوش، چشمانی نافذ و دستانی که در هوا میچرخیدند تا کلمات را همچون پتکی بر align:justify”>طنین ماندگار یک حنجره دلسوخته
امروز، در بیست و یکمین سالگرد پرواز محمدرضا آقاسی، جای خالی او در میان هیاهوی زمانه بیش از پیش احساس میشود. آقاسی ثابت کرد که شعر آیینی میتواند در عین پایبندی به اصول مکتب، زبانی برنده برای نقد کژیها و بیعدالتیهای زمانه باشد. او درویشی بود که داراییاش تنها کلمات بود و با همان کلمات، قصری از عشق و ارادت در دلهای مردم بنا کرد. یادش گرامی و راهش در اعتلای کلمه و عقیده پر رهرو باد.
زینب آزاد