اگر سعید راد ردایی داشت برای ادامه بازیگر اول نقش ضدقهرمان در نسل بعدی بازیگران سینمای ایران حتما آن را بر دوش امیر جدیدی میانداخت
به گزارش مجله خبری نگار، الگوی قهرمانپردازی در سینمای ایران تا نیمه دوم دهه ۱۳۴۰ از نخستین نقل مکتوب و نخستین قصه مؤثر قرن الهام گرفته شده بود. همکاری نقیبالممالک و فخرالدوله در ثبت رومانس پهلوانی باعث شد که سنت روایی قهرمانسازی در ابتدای قرن الگویی اینجایی داشته باشد. ارسلان برای وصال فرخلقای خالدار موانع را با کمک قدرت و فتوت به رسم پهلوانی و درویشی یکی از پس دیگری از پیش رو برمیداشت. این الگوها ریشه در نقلهای رایج در دربار صفوی داشت که برای ثبت فتوحات شاهعباس و شاهاسماعیل توسط عاشیقها به ترکی در محافل روایت میشدند. قهرمان عاشقپیشه، خوشسیما، خوشسخن، درویشمسلک و پهلوانصفت که خط قرمزش ناموس و وطن بود و سودایش عشق و عدالت در سینما با سیمای محمدعلی فردین در دهه ۱۳۴۰ صورت و سیرتی مناسب یافت.