مهدی صالحی_ در اولین روز از چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، چهار فیلم «رنگها همه سیاه هستند»، «تیتان»، «مرخصی» و «اسپایدرمرد» به نمایش درآمدند که هر یک با رویکردی متفاوت تلاش کردند در ژانرهای درام، گوتیک، اجتماعی و فانتزی مخاطب را درگیر کنند. اما آنچه در نهایت بر پرده نقش بست بیشتر از آنکه حاصل بلوغ هنری باشد تمرینی در مسیر فیلمسازی بود؛ تمرینی که گاه به تأملی اجتماعی نزدیک شد و گاه در تقلید کورکورانه گم شد.
فیلم «رنگها همه سیاه هستند» به کارگردانی مهیار میرپادیاب در ژانر درام روانشناختی قرار میگیرد و با ترکیب دو مضمون مهاجرت و خیانت میکوشد داستان زوجی را روایت کند که در آستانه مهاجرت با کشف نقاشی لخت یک مرد توسط همسرش کشیده شده دچار بحران عاطفی میشوند. این ایده ظرفیت بالایی برای پرداخت روانی و اجتماعی دارد اما روایت فاقد انسجام، چفتوبست داستانی و عمق لازم است.