محمدابراهیم شهبازی کارگردان فیلم کوتاه «دریچه» در گفت‌وگو با میزان درباره ایده اولیه این فیلم گفت: ایده کلی «دریچه» به روزهای جنگ ۱۲ روزه بازمی‌گردد. در آن دوران که همه ما خانه‌نشین شده بودیم و فعالیت‌های میدانی فرهنگی مانند ساخت فیلم متوقف شده بود، شرایط باعث شد تمرکز بیشتری روی اطرافیانم داشته باشیم. همه زیر ذره‌بین رفتند. در همین حین پیرمردی در همسایگی‌مان بود که با وجود اصرارهای ما برای ترک خانه می‌گفت: «من نمی‌روم همین‌جا می‌مانم اینجا خانه من است».
وی ادامه داد: ابتدا این موضوع مرا ناراحت کرد اما بعد احساس کردم حتماً دلیلی دارد که نمی‌رود. همین‌جا تمرکزم روی او بیشتر شد. به این فکر کردم که اگر تنها بماند و ما در خانه نباشیم چه می‌شود؟ اگر ساختمان خالی شود چه؟ اگر کسی پشت این دیوار باشد چه اتفاقی می‌افتد؟ او که مجرد است و تنها… اینجا بود که جرقه اولیه فیلم زده شد.
شهبازی اظهار کرد: ایده فیلم به تدریج و در مسیر کارهای سینمایی قبلی‌ام شکل گرفت. فیلمنامه‌های من معمولاً به این شکل دادائیستی متولد می‌شوند؛ هیچ‌گاه خط داستانی ثابتی از ابتدا ندارند و نتیجه این شد که مشاهده کردید.