
امیرعباس واسعیزاده
پرسپولیس در آستانه حساسترین دیدارهای آسیایی خود است و متاسفانه هر لحظه خبری بد از داخل این تیم به گوش هواداران میرسد.
وقتی میگوییم ما باشگاه نداریم و فقط تیم هستیم که عدهای دور هم جمع میشوند و تنها اسم حرفهای روی خودمان گذاشتهایم، دنبال مثال و سند میگردید؟ بفرمایید! حال و روز پرسپولیس به عنوان بزرگترین و محبوبترین و پرافتخارترین باشگاه ما بهترین مثال است.
پرسپولیس فاتح سه جام فصل قبل در نقل و انتقالات خوب یارگیری نکرد اما همان پتانسیل که سه جام برای این تیم آورد، تقریبا حفظ شد. این یعنی در هر شرایط و با هر معیار پرسپولیس باید امسال هم مدعی باشد. امسال کار پرسپولیس سختتر شد چرا که باید در لیگ قهرمانان هم بازی میکرد و از بخت بد در گروه مرگ افتاد. اما مگر نه اینکه هرچه حریف بزرگتر، انگیزه بیشتر؟ از ابتدای فصل مشخص بود که پرسپولیس یک ماه جهنمی در پاییز خواهد داشت، بازیهای فشرده در لیگ برتر و دیدارهای سرنوشت ساز در لیگ قهرمانان و ببینید که چه بیموقع این تیم وارد حاشیه شد! سه مساوی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان و امتیازات با ارزشی که هدر رفت و سپس شکست مقابل سپاهان در مهمترین بازی نیم فصل اول اما بعد این بازی به جای واکاوی دلایل و درمان وضعیت بحرانی روحیهها، رفتارهای غیرحرفهای را ببینید.
