تحقیقات پزشک در مورد از دست دادن توانایی زبانی پس از سکته مغزی (آفازی یا زبانپریشی) معمولاً شبکههای آسیبدیده مغز در قشر اصلی مغز را هدف قرار میدهد، اما یک مطالعه جدید نشان میدهد که باید نگاهی عمیقتری به این موضوع کرد.
به گزارش مجله خبری نگار/بهداشت نیوز، این مطالعه بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و همکاران بینالمللی بررسی میکند که آیا سلامت مسیرهای ماده سفید که به «مخچه» متصل میشوند، با شدت اختلال زبان در بازماندگان سکته مغزی مرتبط است یا خیر.