
اقتصاد۲۴-حوزه دارو عمدتاً یکی از اصلیترین هزینههای بازنشستگان در سنین سالخوردگی است. این البته تنها محدود به بازنشستگان نیست و امروز هزینههای دارو گاه بیش از موارد و خدماتی مثل ویزیت، آزمایشگاه، تجهیزات پزشکی، پروتز و گاه حتی جراحی است. به همین جهت نظام بیمهای هر کشور برای کاهش سهم پرداخت از جیب اقشار مختلف خود به ویژه بازنشستگان که بیشترین مصرف دارو را دارند، معمولاً باید در بخش دارو و لیست اقلام تحت پوشش آن بیشتر تلاش کند. اما در مورد وضعیت بازنشستگان تامین اجتماعی، روند بهگونهای دیگر است.
کمتر از سه سال پیش (نیمه دوم سال ۱۴۰۰) رسانه وابسته به قوه قضاییه در اظهارنظری به نقل از کارشناسان، سهم پرداخت از جیب متوسط کل کشور برای درمان را (با احتساب نیروهای کشوری و لشگری و نفت که وضعیت بیمه درمانی بهتری دارند) حدود ۳۵ درصد اعلام کرده بود. کارشناسان رقم مربوطه را امروزه نزدیک ۳۰ درصد و کمتر از یک سوم کل هزینهها میدانند.
این درصد سهم «پرداخت از جیب» بیماران یا «OUT OF POCKET» میتواند درباره اقلامی، چون دارو بیشتر باشد؛ چه اینکه در سالهای گذشته شورای عالی بیمه تعداد قابل توجهی از داروهای پرمصرف کشور را از لیست حذف کرده و در عین حال با افزایش نرخ ارز ترجیحی برای واردات برخی داروهای خارجی -که نمیتوان مشابه داخلی آن را مصرف کرد- هزینه مصرف آنها را بالا برده است. با این وجود، داروخانههای طرف قرارداد و محلهای توزیع دارو در مراکز ملکی سازمان تامین اجتماعی، متناسب با این وضعیت بازار دارو، تدابیر دیگری میاندیشند.
