مهدی صالحی_ مشکل بنیادین جشنواره فیلم کوتاه تهران هویت مبهم و فقدان توجه به مأموریت اصلی آن است. جشنواره فیلم کوتاه تهران به طور تاریخی چندین نقش موازی از جمله کشف استعدادها، برگزاری رقابت هنری، ارائه آموزش و ارتباط با بازار بینالمللی را بر عهده دارد، اما نبود نقشه راه روشن و اولویتبندی در اجرای این نقشها، جشنواره را به مجموعهای از آیینها و مراسم شبیه کرده است. این نقیصه باعث شده است که تصمیمگیریها حالت تاکتیکی و مقطعی به خود بگیرد.
مسئله مکان و تجربه مخاطب نیز از جمله نقاط ضعف جدی جشنواره محسوب میشود. انتخاب فضاهای غیرسینمایی برای مراسم اختتامیه هرچند ممکن است از جنبه برندینگ جذاب باشد، اما با توجه به نبود استانداردهای آکوستیک و نوری به افت کیفیت تجربه بصری و شنیداری مخاطب میانجامد.
این امر به ویژه در مراسم اختتامیه که اوج رویداد محسوب میشود، پیام حرفهای جشنواره را مخدوش میسازد. راه حل این معضل بازگشت به سالنهای سینمایی استاندارد برای بخشهای اصلی و استفاده هدفمند از فضاهای جایگزین برای رویدادهای جانبی است.