وقت آن رسیده است که به انیماتورهای ایرانی اعتماد شود و دستاندرکاران پخش هم به هر طریق ممکن به رونق گرفتن تولید یاری رسانند تا در نهایت سبب شکلگیری چیزی متناسب با فرهنگ ایرانی شوند.
سوره سینما – امیرپویا افضلیپور* : در مبحث امکان تولید انیمیشن باکیفیت در ایران، بین سفارشدهندگان و عامۀ مردم، ما با نوعی مقایسه مواجه هستیم که انگار قرار است در ایران انیمیشنی تولید شود که کیفیتی برابر با نمونۀ سینمایی هالیوودی داشته باشد. این قیاس اساساً معالفارق است و ناشی از رعایت نکردن قانون حمایت از حقوق مؤلف. در حقیقت به این دلیل که سالهای سال آن محصولی را که هنرمندان بزرگ انیمیشن جهان به عرق جبین بدست آوردهاند مفت و مجانی صاحب شدهایم، قدر آن زحمت را نمیدانیم و توقع داریم هنرمند انیماتور ایرانی بدون داشتن امکانات لازم محصولی در آن سطح تولید کند.
از دیگر آسیبهای این رویه، درک نکردن درست بازار است. در بازار انیمیشن، ما با بسترهای مختلف و با کیفیتهای متفاوت، متناسب با هر بازار مواجه هستیم. چنین است که هیچ تولیدکنندۀ عاقلی به مثال برای پخش در شبکههای تلویزیونی، اثری باکیفیت سینمایی تولید نمیکند. گرچه میشود انیمیشن سینمایی را در تلویزیون هم پخش کرد و بخشی از آنتن را به آن اختصاص داد و از این راه درآمد هم داشت، اما برای پر کردن کل آنتن یک شبکه با آن ساعتهای پخش بسیار نباید و نمیتوان سراغ صرف هزینه و وقت بسیار رفت.