در سالهایی که سری بازیهای کالاف دیوتی و بتلفیلد از پرچمداران ژانر شوتر اول شخص به حساب میآیند و در قسمت صرفا مولتیپلیر نیز، مجموعههایی همانند CS:GO و Rainbow Six از سردمداران این سبک هستند، آغاز یک نسل جدید با یک بازی تازهنفس، ریسکهای بسیار زیادی به همراه دارد. با نقد و بررسی بازی Bodycam نسخه Early-Access (زودهنگام و محدود) همراه مجله بازار باشید.
شاید شماهم بارها به ذهنتان خطور کرده باشد که دوست داشته باشید که روزی، اثری در سبک شوتر اول شخص بیاید که حس واقعگرایی را تا حد زیادی ارتقاء دهد و این احساسات را بتواند بهخوبی به ما منتقل کند. طبیعتا طراحی چنین پلتفرمی که بتواند بین سازندگان، GAME UX و بازیکن این حس بینابین را برقرار کند، کار چندان راحتی نیست و شاید بهتر است بگویم، «اصلا کار آسودهای» محسوب نمیشود و این موضوع را اکثر ما کاربران صنعت بازیهای ویدیویی میدانیم و تقریبا بر آن و این مدل سیستمسازیها مسلط هستیم. (شما میتوانید قوانین بازیسازی و نظریهی ریچارد بارتل را در مطلب زیر مطالعه کنید تا مفیدتر بهسوی پاراگراف بعدی برویم.)