امیرعباس واسعیزاده
یحیی گلمحمدی دیگر فرصت اشتباه نداشت و بهدرستی دست از روشهای همیشگی کشید و با وجودی که تعداد زیادی از بازیکنانش ناآماده یا غایب بودند، تیمش را شجاعانه ارنج کرد.
بعد از برگزاری دیدارهای هفته چهاردهم تقریبا در تمام رسانهها این جملات را فوتبال دوستان دیدند، اینکه تنور رقابتهای لیگ داغ شد و همه چیز در این هفته به نفع پرسپولیس رقم خورد. این گزارهها درست هستند اما هر اتفاقی در هر جای دنیا یک «چرا» و یک «چطور» دارد، یعنی در اینکه دنیا به کام پرسپولیس و یحیی گل محمدی شد کسی تردید ندارد اما چرا و چطور این چنین شد؟
در نخستین بازیهای زمستانی لیگ بیست و سوم استقلال صدرنشین در سیرجان متوقف و سپاهان مدعی در خانه مغلوب آلومینیوم شد. پرسپولیس برگزار کننده آخرین بازی این هفته بود و در خانه با پیروزی مقابل شمس آذر فاصله خود را با دو رقیب سنتی کمتر کرد. پرسپولیس آنقدر به این سه امتیاز نیاز داشت که حتی ۱۰ نفره هم از غول کش این فصل نترسید و آنقدر فشار آورد تا بالاخره به خواستهاش رسید. پرسپولیس با اطلاع از نتایج دو مدعی تمام وجودش را برای برد گذاشت و بعد از مدتها بحران و ناکامی دوباره همان تیم همیشگی شد.