محمد صابری | سخت است توصیف حس و حالی که کمال تبریزی این روزها دارد. یک دهه اصلا زمان کمی نیست. بهخصوص برای کارگردانی که بیش از هر کسی، خودش آگاه است که چه پروژه مهمی را به سرانجام رسانده و برای اثبات این اهمیت به دیگران، چه خون دلها که نخورده است! «سرزمین مادری» با نام اولیه «سرزمین کهن» بیشک یکی از جنجالیترین تولیدات تلویزیون طی سالهای بعد از انقلاب بهحساب میآید. پروژهای که در همان مقطع تولید در اواخر دهه 80 بهواسطه ترکیب منحصربهفرد ستارههایی که بهخدمت گرفته بود، در کانون توجه رسانهها قرار داشت و زمانی که در سال 92 در کنداکتور پخش تلویزیون قرار گرفت، کمتر کسی تصور میکرد بهواسطه یک حاشیه بیربط، برای یک دهه به محاق توقیف برود.
به گزارش فیلمنیوز ، کمال تبریزی که پیشتر سریالهای قابلتوجهی چون «دوران سرکشی» و «شهریار» را در قاب تلویزیون عرضه کرده بود، طبیعتا هم چارچوبهای حساسیت سیما را بهخوبی میشناخت و هم ثابت کرده بود که رگ خواب مخاطبانش را در دست دارد با این همه اما باردیگر ثابت شد که طوفان بیخردیها و نالایقیها گاهی سختترین درختان را هم در معرض تهدید قرار میدهد؛ «سرزمین مادری» اما از ریشه درنیامد و آنقدر برقرار ماند تا بعد از یک دهه و در سه فصل تماشایی، فرصت پخش پیدا کند. کمال تبریزی نه فقط در کارنامه خود که در کارنامه سریالسازی تلویزیون، اثری فاخر و قابل اعتنا را به ثبت رساند. با پخش آخرین قسمت از فصل سوم پرونده این سریال پرستاره هم بسته شد و این گزارش مروری بر این تجربه است.
