سما بابایی | امروز استاد سعید پورصمیمی، هشتاد ساله شد و عجب هشت دههی پُرشکوهی زندگی کرده است این مرد. بازیگری توانمند که سینمای ایران در تمامِ تاریخِ پرافتوخیزِ خود بختِ کمی داشته است تا آدمهایی شبیه به او در آن حضور داشته باشند. استادِ درجه یکی که خیلیوقتها، در نقشِ دو بازی کرد، اما چنان متبحرانه و کاربلد که در یادها بیش از هر بازیگرِ دیگر مانده است. پورصمیمی، ویژگیهای خودش را دارد، گریزان از شهرت و گزیده کار و کم حرف؛ اما محبوب.
به گزارش فیلمنیوز، سعید پورصمیمی خیلی خوب میداند که فضای رشتهای که در آن بازی میکند، چه اندازه سراب است و شرابی نمیتوان از آن یافت. همان اوانِ جوانی روزی را دید که مردم، بازارِ قزوین را از فرطِ شادمانیِ حضورِ فردین بستند و چند سالِ بعدش را هم دید که بازیگرِ خوشچهره فراموش شد و کسی سراغش را نگرفت. از همان زمان بود که تکلیفِ او با کارش مشخص شد، نشست گوشهی دنجِ خانهاش و در خلوتِ انتخابیاش پای کوههای دربند، نقشها را دانهدانه و از سرِ حوصله وجین کرد و بعد که بهترین انتخابش را کرد، تمامِ وجودش را پای کار گذاشت تا حالا بشود همین سعیدِ پورصمیمی که گلِ سرسبدِ سینمای ایران است.
