
الگوی مشارکتهای مردمی در توسعه وقف باید بر این فرض بنا شود که مردم تنها «اهداکننده» یا «واقف» نیستند، بلکه میتوانند در نقش سیاستیار، ناظر اجتماعی، سرمایهگذار نقش ایفا کنند.
یادداشت مهمان_مهدی منصوری، معاون دفتر ریاست سازمان اوقاف و امور خیریه: وقف در عصر معاصر، بیش از آنکه یک عمل خیرخواهانه فردی باشد، نیازمند گذار از الگوهای سنتی و داراییمحور به سمت مدلهای مشارکتی، مسئلهمحور و حرفهای است. مهدی منصوری در این نوشتار، با تحلیل ابعاد نهادی، اقتصادی، اجتماعی و فناورانه، الگویی نوین را ترسیم میکند که در آن مردم نه تنها «واقف»، بلکه شریکان استراتژیک در حکمرانی و توسعه پایدار جامعه هستند.
وقف در سنت اقتصادی، اجتماعی قف اگر با مشارکت مردمی و حکمرانی حرفهای پیوند بخورد، میتواند به یکی از مهمترین نهادهای اقتصاد اجتماعی در ایران تبدیل شود؛ نهادی که هم ریشه در سنت دینی و فرهنگی دارد و هم ظرفیت پاسخگویی به نیازهای پیچیده جامعه معاصر را داراست. چنین الگویی میتواند وقف را از یک رفتار خیرخواهانه فردی به یک نظام پایدار مشارکت اجتماعی برای توسعه عمومی تبدیل کند.

