
طاهره بابایی عکاس خبری از محدودیتهایی گفت که مانعِ ثبت برخی ویرانیها در ایام جنگ شد اما در مقابل این محدودیتها، بیان کرد که دوربین به محرک و تبلیغی برای حرکتهای اجتماعی تبدیل شده است.
خبرگزاری مهر-گروه هنر-آزاده فضلی؛ در جنگ، «تصویر» قدرتمندتر از «کلام» است. یک عکس میتواند افکار عمومی جهان را تغییر دهد، حمایت یا محکومیت بینالمللی ایجاد کند و یا روحیه نیروهای مستقر در خط مقدم را تقویت کند. عکاس جنگ، از دور به تماشای رنج و ویرانی نمینشیند؛ او با ثبت چهرههای خسته، نگاههای پر از امید یا لحظات وداع، پلی میان «جنگ» و «انسان» میسازد. عکسها هستند که به دنیا میفهمانند جنگ، صرفاً جابهجایی نیروها نیست، بلکه داستان زندگی انسانهاستان را برای این کشور گذاشته بودند و همین استقامت، خود به خود در عکسها ثبت میشد. در واقع، ما با همین سماجت برای ماندن در میدان، داشتیم به نسلهای آینده میگفتیم که این جنگ با چه پوست و گوشت و استخوانی تجربه شده است. آن خستگی ما، بخشی از همان حقیقتی بود که قرار است سالها بعد قضاوت شود؛ روایتی از آدمهایی که فرار نکردند تا حقیقت مظلومیت کشورشان در تاریخ گم نشود.

