حزب CHP در گذشته هم بحرانهای زیادی را پشت سر گذاشته، چرا که هویت و ساختار حزب از رهبرانش قدیمیتر و قویتر بوده است. اما این بار فرق میکند.
یادداشت مهمان، آذر مهدوان: چهارم و پنجم نوامبر سال ۲۰۲۳، نقطه عطفی در سیاست ترکیه بود؛ جایی که کمال قلیچداراوغلو، رهبر کهنهکار حزب جمهوریخواه خلق (CHP)، پس از سالها سکانداری و شکستهای پیاپی انتخاباتی، کنار رفت و «اوزگور اوزل» با وعده تحول و رویکردی تندتر جای او را گرفت. اما چرا این جابهجاییِ حزبی، امروز (در سال ۲۰۲۶) به یک «بحران ملی» تبدیل شده که نه تنها احزاب، بلکه دستگاه قضایی و امنیت منطقهای را تحت تأثیر قرار داده است؟ پاسخ ساده است: Cرگترین حزب اپوزیسیون میتواند مهمترین دستاورد آنکارا در این مسیر را با مانع جدی روبرو کند.
در همین راستا، «دولت باغچلی» رئیس حزب حرکت ملی ترکیه (MHP) ضمن هشدار نسبت به تجزیه حزب، از قلیچداراوغلو خواسته است تا با درک مسئولیت تاریخی خود، با اوزل دیدار کرده و با تدوین فرمولی مشترک، از بروز آشوب در این نهاد ریشهدار جلوگیری کند؛ چرا که دستیابی به نتیجهای مشترک، منافع ملت ترکیه را تأمین خواهد کرد. باغچلی با اشاره به حساسیت شرایط منطقهای و بلوغ اراده ملی برای «ترکیهای عاری از تروریسم»، نسبت به عواقب جبرانناپذیر اختلافات داخلی در حزب اصلی اپوزیسیون هشدار داد.