به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اين قلم و كليد از همان در ورودي، انسان را به ياد اين حديث حضرت رضا(ع) مي اندازد: «علم و دانش، گنج هاي عظيمي است و كليد آن گنج ها پرسش و سؤال كردن است.» (بحارالانوار ج 1 ص 197).
اين روزها، پرديس رضوان واحد دختران دانشگاه امام رضا(ع) مشهد بوي ماه مهر گرفته است. دانشجويان راه يافته به مقطع تحصيلات تكميلي با شور و نشاط خاصي در همه جاي حياط بزرگ اين مجموعه پراكنده اند. همگي با مدارك ثبت نام به اين مركز آموزش عالي آمده اند تا تلاش چند ساله علمي خود را با ادامه تحصيل در پله اي بالاتر دنبال كنند.
ساختمان اصلي آموزش دانشگاه، مملو از دانشجوياني است كه تنهايي و يا همراه يكي از دوستان و آشنايان براي نام نويسي مراجعه كردهاند. همه مشغولند و جنب و جوشي شيرين در جريان است كه خبر از رشد و بالندگي نسلي تازه مي دهد. گروهي در تايپ و تكثير مشغول اند. گروهي در حال گرفتن نوبت هستند. جمعي هم در حال تكميل مدارك و پر كردن فرم هاي مربوطه يا تحويل آن ها. كنار يكي از اين دانشجويان مي نشينم. در حالي كه سر از پا نمي شناسد با كمك خواهرش ميان برگه هاي پوشه همراهش، در جستجوي مدارك نام نويسي مي گردد. خود را اهل ديار نبات و آبنبات هاي زعفراني، بجنورد معرفي مي كند و با ته لهجه اي شيرين برگرفته از مزه سوغات شهرشان و هيجان و اضطراب براي رديف كردن كارهايش قبل از ظهر، مي گويد: فاطمه جهاني هستم. اهل بجنورد. نرم افزار قبول شدم و از اين بابت خيلي خوشحالم چون سه سال پشت كنكور بودم تا در رشته مورد علاقه ام قبول بشوم. با وجود اينكه بايد در اين دانشگاه شهريه بپردازم ولي دانشگاه امام رضا(ع) را به خاطر اعتبارش انتخاب كردم. با اين وجود از آينده شغلي ام نامطمئنم.