مرجان فاطمی | «چیزی که نکشتت قویترت نمیکنه؛ عوضت میکنه.» این جمله کلیدی، ارتباط محتوایی عمیقی با محور اصلی تمام ماجراهای «نیوجرسی» دارد؛ نمایشی که این شبها در تماشاخانه ملک روی صحنه رفته و با استقبال زیادی روبهرو شده است. در این نمایش پنج مونولوگ از پنج شخصیت اصلی مثل قطعات پازل در امتداد هم قرار گرفتهاند و رفتهرفته در هم ادغام شده و ساختاری منسجم را شکل میدهند. محور اصلی همه خردهروایتها، دختری است که از غریبه و آشنا زخم میخورد، از رویاهایش فاصله میگیرد و در مواجهه با حقیقت محض زندگیاش، راهی جز عصیانگری مقابل خود نمیبیند. «نیوجرسی»، هم در ساختار و هم محتوا اثر قابلتأملی است. شخصیتپردازی دقیق، نقشآفرینی ملموس بازیگران، طراحی صحنه و گریم و … از مهمترین عوامل موفقیت آن به حساب میآید.
به گزارش فیلمنیوز، «نیوجرسی» به کارگردانی سعید دشتی و تهیهکنندگی آریان امیرخان براساس نمایشنامه صالح علویزاده شکل گرفته و این روزها در تماشاخانه ملک روی صحنه رفته است. به بهانه استقبال از «نیوجرسی»، نگاهی داریم به تنوع شخصیتها و جایگاهی که در انتقال مفهوم کلی این نمایش دارند.
