گرایش شدید علی فتح اللهی در طول دوران مدیریتی اش به انتصابات بر پایه روابط تیمی و گروهی را می توان ریشه شکل گیری نارضایتیها دانست.
در این میان مدیران اجرایی و سیاسی به عنوان محورهای اصلی هدایت امور نقش غیر قابل انکاری در توسعه یا عدم توسعه این مناطق داشته اند.