۰۹:۴۵ – ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
«انستیتو پاستور ایران» نهادیست که بیش از یک قرن، پاسدار جان ایرانیان در برابر بیماریهای مهلکی چون طاعون، هاری و آبله بوده است.
باشگاه خبرنگاران جوان – نام «انستیتو پاستور ایران» با تاریخ پیشگیری و سلامت عمومی در این مرز و بوم گره خورده است؛ نهادی که بیش از یک قرن، پاسدار جان ایرانیان در برابر بیماریهای مهلکی چون طاعون، هاری و آبله بوده است. اما عبور این نهاد از یک مؤسسه تحقیقاتی-سنتی به یک قطب صنعتی در حوزه زیستفناوری، مرهون تلاش مدیران و دانشمندانی است که در دهههای سرنوشتساز پس از انقلاب، پنجرههای تازهای را به روی دانش جهانی گشودند.
مرتضی آذرنوش، متولد سال ۱۳۳۰ در تهران، تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان مروی این شهر به پایان رساند. وی در سال ۱۳۴۸ تحصیل در رشته داروسازی را در دانشگاه تبریز آغاز کرد و در سال ۱۳۵۴ موفق به دریافت درجه دکترای داروسازی از این دانشگاه شد. آذرنوش در سال ۱۳۷۰ تحصیلات خود را در رشته فرآوردههای بیولوژیک آغاز کرد و در سال ۱۳۷۶ درجه دکترای تخصصی (PhD) این رشته را از انستیتو پاستور دریافت نمود.
آغاز این دوره همزمان با مسئولیت وی در وزارت بهداشت بود؛ اما پس از تغییرات دولت، ادامه تحصیل و انجام پایاننامه خود را در انستیتو پاستور پی گرفت و به پایان رساند. رشته فرآوردههای بیولوژیک در آن زمان با همکاری چندین نهاد علمی و دولتی، از جمله دانشکده بهداشت، سازمان انتقال خون، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ریاستجمهوری، مؤسسه رازی و انستیتو پاستور، راهاندازی و اجرا شد.