رشد اقتصادی تنها به افزایش سرمایه‌گذاری یا افزایش تعداد شاغلان وابسته نیست؛ بخشی از آن به این پرسش اساسی برمی‌گردد که اقتصاد تا چه اندازه می‌تواند از منابع موجود خود بهتر استفاده کند. «بهره‌وری» دقیقا در همین نقطه معنا پیدا می‌کند؛ شاخصی که نشان می‌دهد نیروی کار و سرمایه با چه کارایی و در چه شرایطی به تولید بیشتر منجر می‌شوند.

در اقتصادی مانند ایران که با محدودیت‌های سرمایه‌گذاری، نااطمینانی‌های سیاستی و شوک‌های بیرونی مواجه است، نقش بهره‌وری در توضیح نوسانات رشد اقتصادی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

آمارهای تازه منتشر شده از سوی سازمان ملی بهره‌وری درباره عملکرد اقتصاد در سال ۱۴۰۳ نیز بار دیگر این موضوع را برجسته کرده است. بر اساس این آمار، بخش قابل توجهی از رشد اقتصادی سال گ <!– –>