جدیدترین اقتباس از سری کمیک بوکهای بتمن به کارگردانی مت ریوز، پنجاه سال دیر پخش شده است.
به گزارش سوره سینما، کمپانی وارنر پس از شاهکارهای نولان در اقتباس از کمیک بوکهای «بتمن»، هنوز به فرمولی واحد برای نحوه بهتصویرکشیدن ابرقهرمانان DC نرسیده است. نسخه زک اسنایدر حال هوای خودش را داشت، دو نمونه متفاوت از «جوخه انتحار» (SUICIDE SQUAD) داشتیم و «جوکر» (JOKER) که مخاطبان خاص خودش را داشت. نسخه ۲۰۲۲ از «بتمن» (THE BATMAN) اگرچه فروش نسبتاً خوبی داشت اما بیشتر واکنشی هیجانی به رهایی از ممنوعیتهای کرونایی بود. صرف اینکه «بتمن» فیلم بدی نیست، برای کشاندن تماشاگران به سالنهای سینما کافی بود.
اما «بتمن» نه در حد و اندازههای سری «شوالیه تاریکی» نولان است و نه در حد مجموعه بازیهای کامپیوتری «آرکهام» (ARKHAM). فیلم پیشرو ملغمهای از ویروس لنز آنامورفیک و شلختگی سناریو و قهرمانی منفعل است. فیلم مضحک «بتمن و رابین»، آثاری بتمنی بعدی را بهقدری ترساند که تمام فیلمهای قرن جدید حال و هوای جدی و بیروح به خود گرفتند. این تاکتیک در راستای توجیه المانهای تخیلی کمیک بوکها صورت گرفت که فقط نولان و سری بازیهای «آرکهام» توانستند محصول مطلوبی را ارائه کنند.