تنها صداست که میماند؛ این جملهای بود که «عادل فردوسیپور» در ابتدای گفتوگویش با «همایون شجریان» بیان کرد؛ «همایون» در این سالها نشان داده است که چندان علاقهای به گفتوگو (لااقل با رسانههای داخل کشور) ندارد و به نظر میرسد «عادل» استثنایی بوده که او را پای دوربین کشانده است؛ هر چند خود دلیلِ امتناعش از گفتوگو را این میداند که فکر میکرده چیزِ خاصی برای گفتن ندارد.
به گزارش فیلمنیوز، این گفتوگو میانِ دو چهرهی استثنایی ایران (یکی در زمینهی گزارشگری و دیگری آواز) است و هر دو چون دو بازیکنِ همدل توی زمین، مُدام به هم پاسِ گل میدهند و به تعریف و تمجید و گاه تعارف با یکدیگر میپردازنددر ادامه خلاصهای از آنچه در بخشِ اول این گفتوگو آمده را مکتوب کردهایم: