مرجان فاطمی | شامگاه روز دوشنبه 22 بهمن، در مراسم اختتامیه جشنواره چهلوسوم فیلم فجر، با شیندن نام برگزیدگان سیمرغ، روی سر همهمان شاخ درآمد. در بسیاری از رشتهها اصلی سیمرغ در دست افرادی قرار گرفت که از میان نامزدها حتی به عنوان آخرین گزینه هم نمیتوانستیم انتخابشان کنیم چه برسد به اینکه بخواهیم آنها را سیمرغبهدست روی سن ببینیم. با پایان مراسم اختتامیه سوال همه این بود که آیا داورها واقعا همان فیلمهایی را که اهالی رسانه و مردم دیدهاند تماشا کردهاند و به این گزینهها رسیدهاند؟ چون حتی با قرعهکشی هم احتمال رسیدن به گزینههایی تا این حد بیربط نسبت به پیشبینی جمعی وجود نداشت. چهطور ممکن است فیلمی مثل «زیبا صدایم کن»، به عنوان بهترین فیلم یک جشنواره معرفی شود اما حتی در یک رشته دیگر هم شایسته دریافت سیمرغ نشده باشد؟ یعنی از نظر داورهای جشنواره، این فیلم نه در زمینه کارگردانی، نه فیلمنامه، نه بازیگری و نه هیچ رشته دیگری موفق ظاهر نشده اما یکمرتبه شایسته عنوان بهترین فیلم شده است؟ داوری دور از ذهن و بیمنطق داورهای جشنواره چهلوسوم برای همیشه در تاریخ سینمای ایران ثبت میشود.
به گزارش فیلمنیوز، مراسم اختتامیه چهلوسومین جشنواره فیلم فجر، دوشنبه 22 بهمن در کاخ جشنواره برگزار شد. داوری آثار بخصوص در بخش بهترین بازیگر زن و مرد، همه را در بهت فرو برد. بعد از پایان مراسم، واکنشهای زیادی نسبت به این انتخابهای عجیب منتشر شده است. داوری داوران ابهاماتی دارد که نمیتوان نادیده گرفت.