۱۳:۳۴ – ۱۵ مرداد ۱۴۰۵
برای همرنگ جماعت شدن در دورهمیها، همسرتان را تخریب نکنید! روانشناسان بدگویی از شریکِ زندگی را «خیانتِ خاموش» میدانند.
باشگاه خبرنگاران جوان– در یک مهمانیِ خانوادگی، جمعِ دوستانه یا دورهمی در اداره نشستهایم؛ فضا تکجنسیتی شده و طبقِ یک عادتِ غلط، گپوگفتها به سمتِ غُرزدن از دستِ همسران کشیده میشود. یکی برای خنداندنِ جمع، دیگری برای «مظلومنمایی» و جلبِ ترحم، و آن یکی برای اینکه از خودش یک «ابرقهرمان» بسازد که یکتنه بارِ زندگی را به دوش میکشد، شروع به بدگویی از همسرش میکند! ناگهان نگاهها به سمتِ شما میچرخد. در این لحظه، فقط و فقط برای اینکه «وصلهٔ ناجورِ جمع» به نظر نرسید، ناخودآگاه تسلیم میشوید و با یک شوخی یا گلهٔ کوچک، با آنها همراهی میکنید. ما این کار را از سرِ کینه انجام نمیدهیم؛ مشکل اینجاست که در آن لحظه، فشار برای «همرنگِ جماعت شدن» آنقدر زیاد است که ناخواسته وارد این بازی میشویم. اما واقعیتِ تلخ این است که با هر کلمهٔ تخریبکنندهای که دربارهٔ شریکِ زندگیمان میگوییم، در حالِ حراجکردنِ آبرو و اصالتِ خودمان هستیم. اعتبارِ همسرِ ما در بیرون از خانه، دقیقاً اعتبارِ خودِ ماست. مدیریتِ روان ایجاب میکند که با یادگیریِ مهارتِ مرزبندی، دیواری نامرئی دُورِ حریمِ خانواده بکشیم و اجازه ندهیم عزیزترین فردِ زندگیمان، فدایِ فشارِ یک دورهمیِ چنددقیقهای شود.