۲۰ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۶:۵۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در دنیای پرشتاب شبکههای اجتماعی که عمر مفید هر محتوا در آن به دقیقه و ثانیه تقلیل یافته است، بازگشت ناگهانی یک قطعه موسیقایی به کانون توجه عمومی، پدیدهای درخور تأمل است. اجرای زنده قطعه «گل یاس» با صدای شادمهر عقیلی، که در روزهای اخیر به سرعت در فضای مجازی بازنشر شد و بیش از ۱۵ میلیون بازدید (حتی بیشتر از دنبال کنندگان صفحه او) را در کمتر از سه روز به ثبت رساند، فراتر از یک اتفاق موسیقایی صرف است. این رویداد، آینهای تمامنما از نحوه عملکرد شبکههای اجتماعی در بازتعریف آثار هنری، نقش نوستالژی در اقتصاد توجه و همچنین تقابل پیچیده میان بیان هنری استعاری و مفاهیم اعتقادی در اتمسفر دیجیتال امروز است.
آناتومی یک وایرالشدن
وقتی از وایرالشدن صحبت میکنیم، اغلب به تعداد بازدیدها بسنده میکنیم؛ اما در مورد «گل یاس»، ما با یک رویداد رسانهای چندلایه مواجهیم. این قطعه که از بطن آلبوم «مسافر» برخاسته و سالها پیش تولید شده بود، در بستر اینستاگرام فرصتی دوباره برای دیده شدن یافت. اما چه عواملی این قطعه را از میان هزاران محتوای روزانه بیرون کشید؟