۱۳ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۷:۰۲
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سولماز موگویی جامعه شناس در سرویس دین و اندیشه ایبنا نوشت: سهم هر کدام از ما در کاهش درد و رنج همنوعانمان چقدراست؟ وظیفه ما برای داشتن دنیایی بهتراز کجا شروع و تا کجا میتواند ادامه داشته باشد؟ مسئولیت اجتماعی (Social Responsibility) ما در قبال دنیایی که در آن زندگی میکنیم، چیست؟ آیا مسئولیت اجتماعی و عمل خیر انجام دادن صرفاً وظیفهای اجتماعی است؟
بنا به تعریف، مسئولیت اجتماعی یک نظریه اخلاقی است که در آن افراد در قبال انجام وظیفه مدنی خود مسئول هستند و اعمال یک فرد باید به نفع کل جامعه باشد. به این ترتیب باید بین رشد اقتصادی و رفاه جامعه و محیط زیست تعادل برقرار شود. اگر این تعادل حفظ شود، مسئولیت اجتماعی محقق میشود. اما مسئولیت اجتماعی فردی (Individual Social Responsibility) مفهومی جامعتر دارد و فراتر از انجام کاری، نیکو، خیر و اخلاقی است. اینجا صحبت درباره سرمایهگذاری عاطفی و رضایت است، یک سفر شخصی. این هنر بودن در رابطه همزیستی با محیط اطرافمان، خانواده، محلهای که در آن زندگی میکنیم، جامعه و جهان به طور کلی است. در تمرین این هنرمندی، ما با افرادی سروکار داریم که در سطح بالایی از دگرگونی از درون برای یک زندگی هدفمند و شاد کار میکنند. بسیاری از این انسانها ساعاتی از روز، هفته و یا ماه خود را به هنرنمایی در کمک به دیگران و ساختن جهانی بهتر اختصاص میدهند. تعدادی در صندوقهای مسئولیت اجتماعی سرمایهگذاری میکنند، بعضی از خرید محصولات سبز حمایت میکنند، دیگرانی مراقب حیات وحش هستند و اساساً اینچنین هنرمندانه زندگی کردن را برای بهتر بودن خود و دنیای خود انتخاب کردهاند. این دست رفتارهای اجتماعی فردی، از ترکیب پیچیدهای از انگیزههای وابسته به هم تبعیت میکند. چنین انسانهایی علاوه بر اینکه توسط نوعدوستی واقعی و درونی هدایت میشوند، به عزت نفس فردی خود میافزایند. از این گذشته، رفتار آنها مشخص میکند که چه نوع آدمی هستند، نه تنها در چشم دیگران، بلکه از نظر خودشان.