“ابوذر” می‌توانست “حزب الله”ای در افغانستان باشد/ نگذاریم لشکر “فاطمیون” به سرنوشت “ابوذر” بیانجامد

«ما افغانستانی‌ها برای پیمودن راه خمینی و عشق به او زجرهای بسیاری کشیدیم. زجرهایی که شیرین بود. ما فرزند امام خمینی(ره) بودیم و هستیم. آن روزی که تیپ ویژه ابوذر منحل شد، رزمنده‌ها نمی‌خواستند بروند چرا که با هزار آرزو آمده بودند. آن روز دردآورترین روز زندگیمان بود.»
«ما افغانستانی‌ها برای پیمودن راه خمینی و عشق به او زجرهای بسیاری کشیدیم. زجرهایی که شیرین بود. ما فرزند امام خمینی(ره) بودیم و هستیم. آن روزی که تیپ ویژه ابوذر منحل شد، رزمنده‌ها نمی‌خواستند بروند چرا که با هزار آرزو آمده بودند. آن روز دردآورترین روز زندگیمان بود.»

به گزارش بولتن نیوز، همزمانی پیروزی انقلاب اسلامی و تهاجم شوروی به
افغانستان باعث شد که باتوجه به ماهیت انقلاب اسلامی مبنی بر دفاع از
مستضعفان جهان، فعالیت‌هایی در رابطه با کمک‌رسانی به جهاد افغانستانی‌ها
در ایران صورت بگیرد. سردار محمدنبی رودکی فرمانده لشکر 19 فجر در دوران
دفاع مقدس در گفت‌و‌گویی بیان داشته است: «روز 31 شهریور سال 59 در تهران
بودم. تازه از سنندج آمده بودیم، ارتش سرخ شوروی نیز به افغانستان حمله
کرده بود. می‌خواستیم به افغانستان برویم که یک‌مرتبه صدای بمباران مهرآباد
شنیده شد و به جبهه‌های خودمان رفتیم.»

سردار محمدرضا حکیم جوادی نیز در این رابطه
می‌گوید: «ما از سال 58 همراه با یکی دو نفر از فرماندهان کنونی همچون
سردار مرتضی صفاری(فرمانده کنونی دانشگاه افسری امام حسین(ع)) در رابطه با
افغانستان کار می‌کردیم. همچنین با شهید مزاری از فرماندهان افغانستانی که
آن وقت رئیس حزب وحدت بود، همراه بودیم.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *