چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۲:۵۶
پژوهشگر حوزوی:
تنهایی امام حسن (ع) نتیجه فرسودگی و تشتت جامعه بود
حوزه/ مدرس حوزه و دانشگاه به تشریح تفاوت میان حقشناسی و حقمداری و درسهای دوران صلح امام مجتبی (ع) برای ایستادگی در بزنگاههای تاریخی امروز پرداخت.
نجمه صالحی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، عنوان کرد: مهمترین دوران در زندگی امام حسن مجتبی(ع) دوران صلح آن حضرت است که معمولاً برای آن دو تعبیر «تنهاییامام» و «بیوفاییمردم» کنار هم قرار میگیرند.
وی گفت: عوامل متعددی باعث شد جامعهای که امام خود را میشناخت و با او بیعت کرده بود در بزنگاه تاریخی توان ایستادن در کنار او را از دست بدهد. به عبارتی تنهایی دومین پیشوای شیعیان محصول فرایندی بود که در آن، خستگی از جنگ، اختلاف و تشتت، دنیاطلبی، تطمیع، فشار و تهدید و ضعف در تشخیص، بهتدریج توان مقاومت جامعه را کاهش داد.
حوزه/ مسئول امور درس خارج حوزه علمیه همدان، از برگزاری دروس خارج حوزه علمیه همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ خبر داد.