18 / 05 /1405
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نمایش «ویژه بانوان نیست» بیش از آنکه بهدلیل کیفیت هنریاش محل بحث باشد، به مصداقی برای پرسیدن یک پرسش جدی از عملکرد اداره نظارت بر نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تبدیل شده است؛ «چنین نمایشی چگونه مجوز اجرا گرفته است؟»
وقتی بخش عمده نمایش بر شوخیهای مستقیم و مکرر جنسی چه در گفتار و چه در اجرای بازیگران استوار است؛ نه بر موقعیت کمیک، نه بر دیالوگنویسی خلاق و نه بر شخصیتپردازی. شوخیهای رکیک، ارجاع مستقیم در گفتار و در اجرا به اندامهای جنسی و استفاده از نمادهای آشکار جنسی، ستون اصلی جلب توجه مخاطب را تشکیل میدهد.
برای نمونه، ژاکلین آواره مانند بسیاری از نقشهای پیشین خود در نمایشهای دیگر، با ارجاع و اشاره مستقیم به اندامهای جنسی و استفاده از بدن خود، تلاش میکند از مخاطب خنده بگیرد. سوسن پرور در بخشی از نمایش، با حرکات و اشارات مستقیم، اندام جنسی مردانه را بازنمایی میکند و بازیگر مرد نیز با استفاده از یک شلنگ آب، همان تداعی را روی صحنه شکل میدهد و البته که استفاده از کلمات جنسی که بصورت مستمر در کل متن وجود دارد. اینها دیگر کنایه یا استعاره نیستند؛ بلکه نمایش مستقیم و البته مبتذل و تهوعآور از مفاهیم جنسی برای تماشاگرند .
برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید
مطلب فوق توسط جستجوگر هوشمند استاد از سایت خبرگزاری آنا جمع آوری شده است و سایت www.ostad.cam هیچ مسئولیتی در خصوص محتوا و صحت و سقم آن ندارد.