22 / 05 /1405
دانشمند شهید علی فولادوند ارادت و دلبستگی ویژهای به حضرت علیبنموسیالرضا(ع) داشت و همواره آرزوی خادمی در بارگاه ملکوتی آن حضرت را در دل میپروراند؛ آرزویی که با وجود علاقه فراوان ایشان، به دلیل ملاحظات و محدودیتهای امنیتی هیچگاه بهصورت عملی برایشان فراهم نشد
به گزارش خبرگزاری آنا، توسل به حضرت رضا(ع) در زندگی شهید علی فولادوند جایگاه ویژهای داشت. ایشان نقل میکردند: «هرگاه در تصمیمگیریهای مهم دچار ابهام میشدم، سفری کوتاه و مختصر به حرم حضرت رضا(ع) میرفتم و پس از آن، پاسخ و راهحل برایم روشن میشد.»
برای او، حرم مطهر امام رضا(ع) تنها یک مکان مقدس نبود؛ پناهگاهی معنوی بود که در لحظات دشوار و تصمیمهای بزرگ، دل و ذهنش را آرام میکرد و از رهگذر توسل به امام رئوف(ع)، راه برایش روشن میشد.
شاید تقدیر چنین بود که آرزوی خادمی رسمی در حرم مطهر رضوی برای او فراهم نشود؛ اما دل او سالها پیش از شهادتش، خود را خادم آن آستان مقدس میدانست. خادمیای که نه با عنوان و لباس، بلکه با عشق، ارادت و توسل به حضرت رضا(ع) در وجودش شکل گرفته بود.
برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید
مطلب فوق توسط جستجوگر هوشمند استاد از سایت خبرگزاری آنا جمع آوری شده است و سایت www.ostad.cam هیچ مسئولیتی در خصوص محتوا و صحت و سقم آن ندارد.