دیروز، روز معلم بود و جای خالی بسیاری از معلمان احساس میشد، به خصوص معلمان مدرسه شجره طیبه در میناب. آنها که آخرین درس را با جانشان به جهان و جهانیان دادند
جوان آنلاین: دیروز، روز معلم بود و جای خالی بسیاری از معلمان احساس میشد، به خصوص معلمان مدرسه شجره طیبه در میناب. آنها که آخرین درس را با جانشان به جهان و جهانیان دادند، درس ایستادگی، ایثار و شجاعت. کسی نمیداند آن لحظه که مرگ را به خود نزدیک میدیدند چه در سرشان میگذشت، اینکه دلشان بیشتر برای چه کسی تنگ شده بود؟ همسر، فرزند، پدر یا مادرشان. برای آنها، هیچ کاری نداشت که در لحظه نخست انفجار، از مدرسه بیرون بروند و خود را نجات دهند، اما آنها ماندند و درست در لحظهای که ممکن بود جان شیرینشان را از دست دهند، مادرانه کنار دانشآموزان میناب ایستادند و تمام تلاششان را کردند تا آنها را آرام کنند و به دست خانوادههایشان بسپارند.
همه چیز در یک چشم بر هم زدن از بین رفت و نیست شد. موشک دشمنان به مدرسه اصابت کرد و امید معلمان را برای نجات جان دانشآموزان ناامید کرد. مدرسهای که پیش از آن، نقشهای رنگارنگ و کودکانهای روی دیوارش نقش بسته بود، ناگهان ویران شد و هر کسی را که در مدرسه بود، زیر آوارها دفن کرد. حتی تصورش هم سخت است، تصور آنکه یک انفجار مهیب، همه چیز را در هم کوبید و عزیزان نزدیک به ۲۰۰ خانواده را از آنها گرفت.
معلمان به همراه دانشآموزان در مدرسه شجره طیبه به شهادت رسیدند و چراغ کلاسهای درس این مدرسه، برای همیشه خاموش شد، بدون شک اما، نام تکتک دخترکان و پسرکان مدرسه میناب و معلمانشان که تا آخرین لحظه در کنار دانشآموزان ایستادند، تا ابد زنده خواهد ماند.
یاد شهدای مدرسه شجره طیبه در روز معلم
