سوژههای طبقه متوسط فاقد کیفیتاند/تقلید از اینفلوئنسرهای زرد
۱۲:۲۷ – ۲۱ آبان ۱۳۹۸
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، زمانی میتوانیم بگوییم که یک «فرم» یا «شکل» از پوشش و لباس به یک «مد» تبدیل شده است که آن فرم خاص به مصرف بخشی از تودههای جامعه برسد. یعنی جمعی (تودهای) از جامعه آن را مصرف کنند. در چنین وضعیتی میتوان این سوال را پرسید که نسبت مدگرایی با جامعه تودهای چیست؟ آیا رواج مد که با نوعی از مکانیسم «تقلید» پیش میرود، نشانگر این نیست که جامعه دارای یک فضا یا فرهنگ تودهای شده است؟ زیرا در برههای از تاریخ و در برخی از کشورهایی که فضاهای رادیکال قوت گرفته بود، رواج اشکال خاصی از پوشش ـ که بعدها تبدیل به مُد شد ـ نتیجه نوعی مقاومت با نظم حاکم داشت، مثلا پانکها دقیقا از پوشش خاصشان که «بعدها» مُد شد، برای نوعی نفی نظم موجود در عرصه سیاست و جامعه بهره میبردند؛ یا بهعنوان مثال «شلوار جین» برای نخستین بار به عنوان پوشش اعتراضی گروههای چپگرا در آمریکا برای همراهدر زمانهایی توده مردم را جوانانی تشکیل می دهد که دچار بحران فرهنگی هستند، توده و مُد اختلاط پیدا میکنند. بههمیندلیل، باید چند اقدام اساسی در این حوزه انجام شود. نخست، بایستی از پیشینه اسلامی و ایرانی در مُد بهره برده و آن را با سیلقه جوانان سازگار کرد. دوم، باید به فکر عرضه مناسب مُد مطلوب در بازار هدف بوده و با برنامهریزی استراتژیک مخاطب هدف را با شیوه ارتباطی مناسب جذب کرد، برنامهریزی در زمینه اینفلوئنسرهای ارزش مدار که بر رفتار جوانان تاثیر قابل ملاحظه ایجاد میکنند هم ضرورت دارد، آگاهیبخشی از طریق رسانههایی که عادت رسانهای جوانان هستند نیز گام مهمی در این زمینه محسوب میشود.»
منبع: مهر
انتهای پیام/
منبع :باشگاه خبرنگاران جوان