اگرچه همه نگاهها در این تیم ملی بهویژه بعد از بازی با امارات، دوباره متوجه مهدی طارمی و سردار آزمون شده ولی واضح است که نمیشود از عملکرد خوبی که قایدی به جا گذاشته عبور کرد.
تیم ملی فوتبال ایران در حالی به عنوان یکی از معدود تیمهای ۹ امتیازی از گروهش به یکهشتم نهایی صعود کرد که بسیاری منتظر درخشش ستارههای مشهورتری همچون مهدی طارمی و سردار آزمون بودند. این دو بازیکن با حضور مستمر در فوتبال اروپا و تأثیرگذار در دو باشگاه پورتو و رم، نگاه علاقهمندان به فوتبال در آسیا را معطوف به مرحله گروهی کرده بودند ولی در عین ناباوری، شرایط مطابق با معادلات پیش نرفت. سردار آزمون که به واسطه بندهای قراردادش با باشگاه رم، دیرتر به اردوی تیم ملی فوتبال ایران ملحق شد، در دیدار نخست فقط یک نیمه بازی کرد و در دیدار دوم هم از ترس تشدید مصدومیت و البته با صلاحدید کادر فنی، کلا روی نیمکت نشست. به این ترتیب، او فرصت درخشیدن زیاد را نداشت؛ هرچند همان حضور یک نیمهایاش در دیدار فلسطین هم شم گلزنی بالایش را به رخ کشید و یکی از گلهای تیم ملی را زد. مهدی طارمی هم اگرچه از ابتدا در ترکیب تیم ملی در همه بازیها قرار داشت ولی در دو دیدار نخست توفیق گلزنی به دست نیاورد تا بسیاری از افت مقطعی او بگویند.
با وجود چنین اتفاقاتی ولی زوج خط حمله تیم ملی در دیدار سوم مرحله گروهی و جدال برابر امارات، هنر اصلیشان را به رخ کشیدند و نشان دادند بیدلیل نیست که آسیاییها، سردار و مهدی طارمی را در زمره ستارههای جهانی میبینند. سردار هر دو گل مهدی طارمی را ساخت و طارمی هم به زیبایی هرچه تمامتر دروازه امارات را گشود. درخشش سردار و طارمی از قبل قابل تصور و پیشبینی بود ولی در این بین، موضوعی که باعث شد از آن به عنوان یک شگفتی در تیم ملی یاد شود، درخشش یک مهدی دیگر، به اسم قایدی بود. مهدی قایدی به معنای واقعی، سورپرایز امیر قلعهنویی برای جام ملتهای آسیاست. نه اینکه او بازیکن ناشناختهای باشد ولی با توجه به روند دوریاش از ترکیب و اردوی تیم ملی، کمتر کسی تصور میکرد این بازیکن ریزنقش بوشهری بتواند تأثیر مهمی در روند تیم ملی ایران در این جام ملتها داشته باشد.