تحریریه داخلی
حتی اگر ضربه علیرضا جهانبخش به تیر دروازه نمیخورد و تبدیل به گل میشد و بازی ۳-۳ میشد و در وقت اضافه یا ضربات پنالتی ایران برنده میشد، باز هم میشد گفت سبک بازی تیم ملی قابل دفاع نبود.
امیر قلعه نویی پیش از شروع جام ملتها گفت؛ دوست دارد سبک بازی پپ در سیتی را به تیم ملی بیاورد و البته این کار را کرده است. میل به بازی تهاجمی یکی از خصوصیتهای بارز تیمهای تحت هدایت امیر قلعه نویی است و در تیم ملی هم شاهد این نمایش بودیم با این توضیح که تیم ملی در جام ملتها و در بیشتر بازیها به خصوص در بازی با قطر سعی میکرد، با توپهای طولی به دروازه حریف نزدیک شود. این سبک بازی سیتی نیست. سیتی یا بهتر است بگوییم تیمهای پپ توپ را از جلوی دروازه به حرکت در میآوردند و بعد از گذر از منطقه یک سوم میانی به دروازه حریف نزدیک میشوند و موقعیت ایجاد میکنند.
پیش از این نمیشد تیم ملی را نقد کرد، چون همه چشم انتظار حمایت بودند و حتی سرمربی تیم ملی این نقدها را در جهت تخریب تیم ملی بر میشمرد اما حالا که بازیها برای تیم ملی فوتبال ایران به پایان رسیده و اردن و قطر تیمهای فینالیست را تشکیل میدهند، به صراحت باید بگوییم تیم ملی حتی تغییر سبک هم نداده است و عین زمان کی روش بازی میکند. ایجاد موقعیت با توپهای طولی.