
مغز انسان در طول حدود چهار میلیون سال، از اندامی با وزن تقریبی ۳۰۰ گرم در انسانتباران نخستین به اندامی با وزن حدود ۱۵۰۰ گرم در انسان امروزی تبدیل شد. چنین افزایشی فقط به بزرگتر شدن یک اندام محدود نمیشود؛ مغز بزرگتر برای فعالیت خود به انرژی بیشتری نیاز دارد. گلوکز، نوعی قند ساده، مهمترین منبع انرژی مغز به شمار میرود و بدن برای تأمین آن به مواد غذایی حاوی کربوهیدرات نیاز دارد. کربوهیدراتها تنها در نان و غلات یافت نمیشوند، بلکه در میوهها، عسل و بخشهای زیرزمینی برخی گیاهان نیز وجود دارند.
پژوهشگران دانشگاه سیدنی و دانشگاه گلاسگو، از جمله پروفسور جنی برند-میلر، استاد تغذیه انسانی در مرکز چارلز پرکینز و دانشکده علوم زندگی و محیطزیست دانشگاه سیدنی و پروفسور دیوید رابنهایمر، استاد بومشناسی تغذیه در مرکز چارلز پرکینز، تحقیقی درباره ارتباط میان مواد قندی، کربوهیدراتها و تکامل مغز انجام دادهاند. این پژوهش بهطور ساده بررسی میکند که آیا خوراکیهای حاوی قند و کربوهیدرات میتوانستهاند انرژی لازم برای رشد مغز انسان و همچنین نیازهای دوران بارداری و شیردهی را تأمین کنند یا نه.
