غلامرضا علیزاده از آزادگان و رزمندگان دفاع مقدس که در جنگ تحمیلی بهعنوان یکی از غواصان گردان یونس لشکر امام حسین (ع) خدمت میکرد، از نقش ۱۵ نفر در عملیات کربلای چهار روایت میکند.
به گزارش خبرگزاری مهر، ایسنا نوشت: ظاهراً عملیات آنطور که بایدوشاید در کنترل فرماندهان قرار نگرفت و یگانها با توجه به نوع وضعیت و هوشیاری و عکسالعمل دشمن بهمحض رسیدن به ساحل، درگیر شدند و نیروهای عملکننده فقط توانستند در برخی از جزایر عراق نفوذ و در بعضی مناطق نیز بهصورت موضعی رخنه کنند. در مقابل نیروهای دشمن با پرتاب پیدرپی منور و اجرای بمباران شدید در خط مقدم طرفین و کنار نهر عرایض (عقبه برخی از یگانها) و همچنین اجرای آتش مؤثر روی رودخانه اروند، عملاً سازمان غواصها و نیز نیروهای موج دوم و سوم را به هم زد. نیروها را میفرستیم. از توی آب به افراد مستقر در دکل نگاه میکردم و با خودم میگفتم یا ابالفضل (ع)! الآن است که بزند و درگیری شروع بشود. این کار هم طوری نبود که بشود از زیرش دررفت و بگویی بهجایی لطمه نمیخورد.
قضیه بسیار حساس و بین مرگ و زندگی خودت و دوستان و همرزمانت بود و شوخی و سهلانگاری و مسئولیتناپذیری برنمیداشت. دیگر آن لحظه ترس و این چیزها معنا نداشت. من فقط به هدفمان فکر میکردم و میگفتم: خدایا! خودت کمک کن که من این کاری را که قرار است انجام بدهم، به نحو احسن بهجای مطلوبی برسانم. دیدم یکی دو بار نگهبان عراقی روی آب را نگاه کرد و ما هم پایین پایش داشتیم رد میشدیم. دوساعتی از آمدن ما در آب میگذشت. الحمدالله مشکلی پیش نیامده بود و دشمن ما را ندید و ما به جزیره بلجانیه و نزدیک سیمخاردارها و موانع خورشیدی رسیدیم.