«دوست دارم تا زندهام بتوانم بخوانم.» این جمله را «ایرج» سالها پیش در گپی با منوچهر نوذری گفته بود؛ خوانندهای که صدای پرقدرتش برای چند نسل با برنامه «گلها»، موسیقی فیلم و آواز ایرانی گره خورده است. حالا در ۹۵ سالگی و در شرایطی که در بستر بیماری به سر میبرد، بازخوانی این گفتوگوی قدیمی، فرصتی است برای مرور خاطرات و دیدگاههای «ایرج» درباره آواز، موسیقی و سالهای فعالیت هنریاش.
به گزارش ایسنا، ایرج (حسین) خواجهامیری را میتوان یکی از برجستهترین صداهای تاریخ آواز ایران دانست؛ خوانندهای با حنجرهای پرقدرت، صدایی پرحجم و شفاف و توانایی خیرهکننده در اوجخوانی. تسلط او بر ردیف آوازی، تحریر و بیان دقیق شعر، در کنار این توانایی صوتی، جایگاهش را در میان خوانندگان صاحبنام موسیقی ایرانی تثبیت کرد، چنانکه محمدرضا شجریان نیز بارها از تواناییهای آوازی او تمجید کرده بود.
