زمستان ۱۳۵۷، در بحبوحه انقلاب، اسفندیار منفردزاده به فکر ساخت قطعهای افتاد که قرار بود بیش از آنکه به یک جریان یا ایدئولوژی سیاسی وابسته باشد، از «وحدت»، آزادیخواهی و ایستادگی در برابر ظلم بگوید.
به گزارش ایسنا، منفردزاده برای بیان مفهوم «وحدت»، از شعر سیاوش کسرایی بهره گرفت؛ شعری درباره پیامبر اسلام (ص) که در آن، حضرت محمد (ص) با مفاهیمی چون عدالت، رهایی و مبارزه با ظلم تصویر شده است. او بخشی از این شعر را خواند: «والا پیامدار، محمد