ویژگی Power Stance نیز نقش مهمی در افزایش تنوع مبارزات ایفا میکند. این سیستم به بازیکن اجازه میدهد دو سلاح را بهصورت همزمان تجهیز کرده و از حرکتها و کمبوهای اختصاصی جدید استفاده کند؛ قابلیتی که در نسخه اول وجود نداشت و گزینههای بیشتری برای شخصیسازی سبک مبارزه فراهم میکرد.
همین موضوع باعث شده است بسیاری از بازیکنان، سختی Dark Souls II را در مقایسه با نسخه اول مصنوعیتر و غیر منصفانه بدانند. در حالی که نسخه نخست معمولاً بازیکن را به دلیل اشتباهات خودش مجازات میکرد، این نسخه در برخی بخشها با طراحی شلوغ و تهاجمی دشمنان، بیشتر حس کلافگی و ناامیدی را منتقل میکند؛ رویکردی که تا حدی با فلسفه مشهور «سختی منصفانه» مجموعه در تضاد قرار میگیرد.
در نتیجه، اگرچه Dark Souls II همچنان بسیاری از عناصر اصلی مجموعه را حفظ کرده است، اما تغییر در دیدگاه طراحی باعث شده هویت آن در مقایسه با نسخه نخست متفاوتتر احساس شود و نتواند همان حس انسجام و کشف تدریجی جهان را بهطور کامل بازآفرینی کند.
در بخش فنی، بازی پیشرفتهای محسوسی را تجربه کرده است. انیمیشنها روانتر و طبیعیتر شدهاند، کیفیت بسیاری از بافتها بهبود یافته و مدلسازی شخصیتها و تجهیزات نیز جزئیات بیشتری دارد. همچنین یکی از بزرگترین نقاط قوت بازی، تنوع بسیار بالای سلاحها، زرهها و تجهیزات است که در مقایسه با نسخه اول به شکل چشمگیری افزایش یافته و گزینههای بیشتری برای شخصیسازی ظاهر و سبک مبارزه در اختیار بازیکنان قرار میدهد.
در نهایت، Dark Souls II شاید نتواند به اندازه نسخه اول یا سوم به عنوان یک شاهکار بینقص شناخته شود، اما همچنان اثری ارزشمند، متفاوت و تأثیرگذار در تاریخ مجموعه Souls است؛ عنوانی که با وجود تمام نقاط ضعف و تصمیمات بحثبرانگیز خود، توانسته هویت مستقلش را حفظ کند و تجربهای فراموشنشدنی برای بسیاری از طرفداران این سبک رقم بزند.