به گزارش مجله خبری نگار، واقعیت این است که مرز باریکی میان «با کودک صادق بودن» و «کودک را درگیر مسائل بزرگ سالانه کردن» وجود دارد. کودک، هرچقدر هم باهوش یا دلسوز باشد، هنوز روانی در حال رشد دارد و برای درک پیچیدگیهای دنیای بزرگ ترها آماده نیست. به تازگی ویدئوی بخشی از قسمت سیزدهم سریال «آبان» که از شبکه نمایش خانگی پخش میشود، در شبکههای اجتماعی پربازدید شده است. در این ویدئو «لاله مرزبان» را در نقش یک مادر میبینیم که به دختربچهاش میگوید: «من تلاش کردم مادر خوبی باشم، اما یاد نگرفتم. اصلا مادر خوبی نداشتم که یاد بگیرم. من فقط آرزو داشتم که تو مثل من بزرگ نشی، دردهایی که من کشیدم، تو نکشی. دوست داشتم آدمها به خودشون اجازه ندن که توی نازنین من رو تحقیر کنن. دوست نداشتم مثل من بزرگ بشی. شاید بعدا که بزرگ شدی، بگی مامان من شبیه بقیه مامانها نبود، دست پختش خوب نبود، تو خونه با یک لقمه غذا دنبال من راه نمیافتاد، اما دوست دارم که بگی مامان من تلاشش رو کرد و هر کاری که از دستش برمیاومد، برای من کرد». اما آیا گفتن این حرفها به کودک درست است یا از منظر روانشناسی توصیه نمیشود؟