جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، شاید در ظاهر نبردی میان قدرتهای نظامی و ژئوپلیتیک منطقه بود، اما یکی از اصلیترین بازندگان اقتصادی و روانی آن کشوری شد که اساسا بر ایده «ثبات در قلب آشوب خاورمیانه» بنا شده بود: امارات متحده عربی و بهویژه دبی. کشوری که طی سه دهه گذشته خود را بهعنوان امنترین مرکز تجارت، سرمایهگذاری، گردشگری و زندگی لوکس در خاورمیانه معرفی کرده بود، اکنون با بحرانی روبهرو شده که اعتماد جهانی به مدل اقتصادیاش را هدف گرفته است.
تا پیش از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، دبی برای میلیونها مهاجر، سرمایهگذار و ثروتمند بینالمللی نوعی «پناهگاه بدون دردسر» محسوب میشد: مالیات صفر بر درآمد، قوانین انعطافپذیر، بازار املاک پررونق، امنیت بالا، زیرساختهای مدرن، فرودگاهی که شلوغترین هاب هوایی جهان بود وی که جنگ آن را متزلزل کرده است.
با وجود همه این بحرانها، بسیاری از تحلیلگران معتقدند این پایان دبی نیست. امارات همچنان یکی از پیشرفتهترین زیرساختهای جهان، نظام اداری کارآمد، مالیات پایین، بنادر مدرن و شبکه حملونقل قدرتمند را دارد. این کشور در طول دو نسل از مجموعهای از روستاهای ماهیگیری به یک قدرت جهانی اقتصادی تبدیل شد و هنوز منابع مالی عظیمی برای بازسازی در اختیار دارد. اما تفاوت بزرگ اینجاست که دبی دیگر نمیتواند صرفا بر تصویر «جزیرهای امن در خاورمیانه» تکیه کند. جنگ نشان داد که حتی باثباتترین اقتصاد منطقه نیز از تحولات ژئوپلیتیک مصون نیست. بازگشت اعتماد شاید سالها زمان خواهد برد. آینده امارات اکنون نهفقط به توان اقتصادیاش، بلکه به تحولات سیاسی منطقه، دوام آتشبس، رویکرد رهبری جدید ایران و توان کشورهای خلیج فارس برای ایجاد نوعی نظم امنیتی جدید بستگی دارد. جنگ شاید دبی را نابود نکرده باشد، اما بدون تردید تصویر آسیبناپذیری آن را از بین برده است./ دنیای اقتصاد