
اقتصاد۲۴- نیکو اصغری – سال که نو میشود، بعد از خواندن آن دعای حول حالنا و زمانی که بمب تحویل سال میترکد اولین کاری که ایرانیان به سنت دیرین میکنند شیرین کردن دهانشان است. این شیرین کردن هم معمولا با شیرینیهای محلی هر منطقه ایران بوده است، از قطاب و کیک یزدی تا رنگینک و پادرازی و نوقا و … سر سفرههای سنتی ایرانیان بود. حتی در دوران سیاه قحطی و جنگ جهانی اول و دوم نیز بالاخره نقل و نخودچی پیدا میشد که حتما ایرانیان با آن دهانشان را شیرین کنند.
در سالهای اخیر و دوران معاصر، اما با رواج شیرینی فروشیهای مدرن، اما انواع شیرینیهای خشک و تر و مدلهای به روز غربی نیز راه به سفرههای هفت سین باز کرد، اما حال به نظر میرسد بعد از نجومی شدن قیمت آجیل شب عید که خرید یک کیلو از آن به اندازه یک عیدی بازنشستگان هزینه در بر دارد، نوبت به شیرینیها و نجومی شدن قیمت آنان رسیده است.
این افزایش قیمت شیرینیها و شکلات چنان بوده که شاید برخی ترجیح دهند سال تحویل را با شیرینی وجود خودشان بگذرانند و شیرینیهای سفره هفت سین را برای مهمانانی بگذارند که قرار است در روزهای نوروز میزبانشان باشند.
این افزایش قیمت شیرینیها چنان بوده که علی بهرهمند، رئیس اتحادیه دارندگان قنادی، شیرینیفروشی و کافه قنادی تهران در بهمن ماه سال جاری خبر از کاهش قدرت خرید مردم برای شیرینی و شکلات و دیگر محصولاتی که در قنادیها عرضه میشود، داده و گفته بود که با حذف ارز ترجیحی از واردات مواد اولیه موردنیاز برای تهیه شیرینی مانند آرد، شکر و روغن قیمت تمام شده تولیدات شیرینیفروشیها افزایش چشمگیری پیدا کرد و این اتفاق سبب کاهش تقاضا و در پی آن کاهش تولید انواع شیرینی شد.
او هم چنین تاکید داشت که «در سال جاری تقاضا برای شیرینی دستکم ۴۰ درصد نسبت به سال گذشته افت داشته و البته پیامدهای این امر بازار شب عید و ماه رمضان را نیز بیتاثیر نمیگذارد.»
