محدثه واعظیپور | در سالهای دشوار دهه شصت، در روزگار اقتدار بنیاد سینمایی فارابی (به عنوان متولی تولید فیلم و عرضه آن در جشنوارهها و نقش اصلی برگزاری جشنواره فیلم فجر)، و ماهنامه موثر فیلم نسلی شیفته سینمای ایران (سینمای پس از انقلاب) بالید. بسیاری از این نسل، که وارد حرفه روزنامهنگاری، نقد فیلم یا دنیای فیلمسازی شدند تحت تاثیر معیارهای رسمی آن روزگار صاحب سلیقه و دیدگاهی خاص بودند. نسلی که کودکیاش در دهه شصت گذشت و در روزهای پر تب و تاب دوم خرداد، جوانی را با ترکیبی از سیاست و میل به تغییر سپری کرد. همانها که ساعتها در صف جشنواره فیلم فجر میایستادند تا تماشاگر نخستین اکران فیلمهای مهم سال باشند.
اغلب کودکان دهه شصت، متاثر از سینمای گلخانهای و فیلمسازان نسل انقلاب بودند که مدیران قدر قدرت فارابی ترویج و تبلیغ میکردند، اما اصلاحات و پس از آن تحولات اجتماعی، تعبیر سینمای موثر، فیلم خوب و فیلمساز موفق را عوض کرد. حالا که آن کودکان در حوالی 50 سالگی قدم میزنند، بعید به نظر میرسد به معیارهای آن روزها وفادار باشند.