نقش رسانههای آمریکا در بحرانهای اجتماعی قابلیت بازخوانی دارد. این موضوع را به صورت تاریخی در سه موضوع کرونا، ترس سرخ و اعتصابات ایالات متحده بررسی کردهایم.
سوره سینما – اتفاقات سه سال اخیر در آمریکا، چشمهای بسیاری را باز کرد و از طرفی، چشمهای بسیاری را بست. بیل مار مجری یکی از پر طرفدارترین برنامههای تلویزیونی سیاسی در آمریکا، امسال موضع متفاوتی با مابقی همسنگران لیبرالاش در کالیفرنیا و نیویورک در قبال به اصطلاح «فداکاری» گرفت. معروفترین حرف او این بود: لیبرالها از مردم توقع فداکاریهایی را دارند که نه ضرری برایشان دارد و نه خود مجبور به رعایت آنها هستند. بیل مار مستقیما به سیاستهای اتخاذ شده درباره کرونا اشاره داشت. اکثریت سلبریتیها و چپگرایان از مردم میخواستند که در خانههای خود بمانند، مشاغلشان را تعطیل کنند و در صورت حضور در اجتماع، باید ماسک بزنند. طی تحقیقات جدید در آمریکا، حتی افرادی که یکصد هزار دلار در سال درآمد دارند نیز اگر یکماه کار نکنند، پسانداز آنها تمام میشود. لذا اکثریت جامعه ایالات متحده، نفسشان مانند کاخ نشینان لیبرال کالیفرنیایی و نیویورکی، از جای گرم بلند نمیشود. مردم نمی توانند کار نکند.
هالیوود در بازه هایی از دوران کرونا، از معافیت تعطیلی اجباری مشاغل ضروری، نظیر کادر درمان و آتشنشانی، بهرهمند شده بود! تمامی فیلمها و سریالهایی که در این دوران در شهرهای کالیفرنیا ساخته شده بود، شامل این معافیت بودند. البته دلیل اصلی، حیاتی بودن هالیوود نیست، بلکه در سیاستهای آنهاست. لیبرالها بهعنوان بزرگترین و پولدارترین حامیان حکومت فرماندار کالیفرنیا و شهردار لس آنجلس، خونشان رنگینتر از مابقی مردم این ایالت بود. در یکی از نمونههای بسیار زننده، * هالیوود اجازه فیلمبرداری در یک رستوران با تمام خدمه و کادر پشت صحنه را داشت، اما در آن طرف خیابان، رستورانهای دیگر میبایست تعطیل میکردند.