اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر – کارگر بودن در ایران یعنی مشقت مداوم و کارگر زن بودن یعنی مشقت مداوم مضاعف؛ این حقیقت زندگی کارگران زن ایرانی است.
موضوع روشن است، کارگران ایرانی با توجه به سطح بالای تورم در کشور و مشکلات فراگیر کارفرمایان (ازجمله قطع مداوم برق و گاز صنایع و شهرکهای صنعتی و تحمیل تعطیلی مداوم به کسب و کارها) دچار بحران معیشت هستند و این شرایط بحرانی برای زنان کارگر به خصوص مادرانِ سرپرست خانوار حادتر است؛ چرا که این زنان کارگر درگیر اضافهکار اجباری، دستمزدهای بسیار ناچیز و محرومیت از حمایتهای اولیه قانونی هستند.
از سوی دیگر با افزایش فشار اقتصادی بر گرده خانوادهها حالا دیگر گذران زندگی خانوادههای کارگران بدون مشارکت زنان امکان پذیر نیست و زنان خانواده با وجود سطح بالای بیکاری و بحرانهای موجود در جامعه نه چندان خوشرو با زنان، باید که جویای کار باشند و معمولا کارهایی را مییابند که در شرایط بسیار سخت تری است و مزد کمتری نیز دریافت میکنند.
این مساله نه فقط در مساله کارگران زن در سطوح پایین که البته درباره مدیران میانی زن و حتی مدیران ارشد زن نیز قابل رویت است و این زنان در موقعیت مشابه، دستمزدهای کمتری دریافت میکنند.
اما به موضوع زنان کارگر اگر بازگردیم با موارد تبعیضی شاید بیش از این نیز مواجه شویم، چنان که به راحتی در سطح جامعه نیز شنیده میشود که «کارمند، منشی، کارگر زن استخدام کن تا حقوق کمتری به او پرداخت کنی.»