با این روش مهدویان ایستاده در غبار به ضیافتی برای چشمها بدل کرده است. برای درک بهتر شکوه بصری فیلم که در عین سادگی تاثیر عظیمی بر جای میگذارد به صحنه تسخیر آن روستای کوچک در منطقهای صعبالعبور در کردستان توجه کنید، که با سادگی تمام یک آن و لحظه زیبا و باشکوه میسازد.
به گزارش سوره سینما، ایستاده در غبار را میشود به فرم منحصربهفردش محدود کرد. اما با این کار ظلم بزرگی به روایت خوددار و جذاب فیلم کردهایم. روایت باشکوه و در عین حال سادهای که بعد از مدتها یک قهرمان واقعی را روی پرده سینما میآورد.
داکیو درام برای مهدویان ابزاری است که از آن برای نزدیک شدن به شخصیتاش استفاده میکند. نگاه مهدویان در این فیلم نگاهی است خوددار و گزارشگونه. نگاهی واقعی به قهرمانی که زندگی بسیار پرفراز و نشیب و پرحادثهای داشته است. قالب داکیودرام باعث شده مهدویان در مواجهه با قهرمان فیلمش اسیر احساسات ملودراماتیک نشود. مثل یک جراح درون ذهن و ضمیر متوسلیان را بشکافد و تصویری عینی و ملموس از او نشانمان دهد. تصویر مردی که اشتباه هم میکند ولی علیرغم این اشتباهات بسیار بزرگ است. اسیر احساس میشود. کمی خودخواه و خودرای است. ولی در نهایت مردی است که برای عقیدهاش تا پای جان مبارزه میکند.