امروزه رسانه ملی نه تنها کمبودی در پخش سریال ندارد بلکه پشت به پشت آثاری روی آنتن میبرد که حتی صاحبان شان تمایلی به تماشای آثار تلویزیون ندارند.
سوره سینما – اینکه تلویزیون از دهه گذشته تا امروز هرچه جلوتر می رود در جذب مخاطب با چالش بیشتری روبه رو می شود شکی نیست اما همچنان هستند مردمی که با شروع اولین قسمت یک مجموعه تلویزیونی امید دارند سرگرمی ۴۵ دقیقه ای شبانه شان روتین شود و مدتی اعتماد می کنند ببینند این سریال ارزش دنبال کردن دارد یا نه. اگرچه نسبت به سال های گذشته سریال های ماهواره ای هم از آسیب ریزش مخاطب در امان نبودند اما همچنان رنگ و لعاب های تصویری، لوکیشن های رویایی و موسیقی تاثیرگذارشان نمی گذارد مخاطبی که در جستجوی سرگرمی است به راحتی از محتوای سطحی و دیالوگ های دم دستی دل بکند.
طی سال ها گفتگو و نشستن پای درد دل فیلمسازان تلویزیونی اکثر غریب به اتفاق شان از محدودیت هایی که رسانه ملی برای آثار نمایشی در نظر گرفته است گله مندند. بدقولی های مالی، ممیزی در انتخاب موضوع، طراحی لباس بازیگران، دیالوگ ها و … دست به دست هم داده تا برخی کارگردانان کاربلد و حرفه ای تلویزیون که همچنان به حفظ درجه اعتبار خود می اندیشند از این عرصه کناره گرفته و در مدیوم دیگری مشغول به فعالیت شوند در این میان هستند کسانی که همچنان گاه و بیگاه سنگرشان را حفظ کرده و دست به تولید فیلم و سریال ها می زنند.