پیوند نویدمحمدزاده و فرشته حسینی، الگویی از همبستگی مردم سرزمینهای ایران کهن است که از هم جدا شدهاند. در پیشگاه این بستر تمدنی ۷ هزارساله، هنرمندانش باید تکاپویی شایسته برای پاسداشت آن داشته باشند.
سوره سینما – ماریاه بهمنپور * : ویدیوی چندثانیهای ابراز مهر نوید محمدزاده به فرشته حسینی در آغاز اردیبهشت امسال چنان زیبا بود که فضای مجازی و اینستاگرام فارسی برای چند روزی در میانه هجوم اخبار ناخوشایند، از شادابی این عشق سرخوش شد. این تصویر کوتاه شهدی بود در کام فضای مجازی که از هجوم اخبار زوال اخلاق و افشاشدن فساد برخی مردانِ سرشناس سینمای ایران در تعرض به دختران جویای نام، تلخ شده بود! انتشار عمومی تصویری ساده و بیاغراق از پیوند مهرآمیز یک بازیگر بانفوذ با دختری تازهنفس در سینما، اگر نگوییم عملی شجاعانه؛ اما بیشک گامی ارزشمند بود در فرهنگسازی احترام به حریم عشق و ایستادن پای تعهد و مسیری که پیموده شده است.
نوید محمدزاده که در این چندسال درخشش نشان داد در انتخاب نقش و اجرای هنرمندانه آن بسیار جسور و هوشمند است، در نمایش بخشی از زندگی خصوصیش هم این ویژگی را بروز داد. همراهی عاشقانه بازیگر جوان ایرانیتبار با اصالتی از سرزمینهای خراسان خاوری (که به گواه تاریخ، افغانستان سرزمینی جداشده از تمدن ایران کهن است) و جوان ایرانی کُرد زبان از سرزمینهای باختری، آنچنان جالب بود که این تصویر دو نفره در خاطر بسیاری از فارسیزبانان آغاز سده پانزده خورشیدی ماندگار شد. پیوندی نویدبخش که بیآلایش و فرشتهگون به مخاطب ایرانی و افغانستانی و دیگر همسایگان مخابره شد. آن هم در زمانهای که از یکسو ریاکاری و خودنمایی مردم را به تنگ آورده و از سوی دیگر درگیریهای قومی و قبیلهای دوباره شعلهور شده است، ماندگاری این تصویر بیشتر شد.